 |
|
Het manuscript oogt als een blok versteende zandwoestijn met sedimentaire gelaagdheid als bladzijden van een nat geworden boek. Het bevat ook een glas, dat tot de rand gevuld met water, op een afgesproken plek wordt geplaatst. Er openbaart zich vervolgens een wonder in de vorm van een monumentaal draaikolkje. De 'afgesproken plek' is het enige zichtbare detail in de zandvlakte en lijkt op een verchroeide ufo-landingsplaats. Welk verhaal nu precies verteld wordt is prettig onduidelijk maar talloze associaties dringen zich op: De woestijn als locatie van veel Bijbelse plagen, maar ook Bijbelse wonderen en verschijningen die meestal plaatsvonden in verstilde eenzaamheid van de aanschouwer. Of betreft het hier een fata morgana die in zijn spiegeling eindeloze watervlakten kan toveren. De titel: NGC 5194 of M 51, gegoogled op computer, levert als resultaat een fraaie spiraalnevel, de M 51 Whirlpool Galaxy. Hier ontvouwt zich de ware afmeting van manuscript 0182. De woestijn als mooiste plek om de onmetelijke sterrenhemelen te ontwaren en bestuderen. Is ieder watermolecuul zelf een galaxie waar op zijn minst op één planeet ook sprake is van leven. De draaikolk als 'eye of the believer'. materiaal: zand, epoxy, glas en water
|
 |
| |
 |
 |
 |
 |
 |